De ALPHA-cursus

Finaal Antwoord of Fatale Attractie?

G. Richard Fisher, http://www.rapidnet.com/~jbeard/bdm/Psychology/alpha/index.htm

Schriftaanhalingen uit de Statenvertaling 1977. Vertaling/ingekort, plaatjes, voetnoten door M.V. - Update 31-07-2008

“OneWay dd. 30-7-2008:

De belangstelling voor het geven van Alpha-cursussen blijft toenemen. “Nog niet zo lang geleden hielden we jaarlijks vier Alpha-instructiedagen op twee verschillende locaties, en dat was het dan. Nu is dat al bijna niet meer voor te stellen, er komen steeds meer doelgroepen die een eigen aanpak vragen. Niet alleen zijn er instructiedagen voor Alpha-teams, maar ook Youth Alpha en Student Alpha-trainingen worden goed bezocht. Het aantal verschillende workshops blijft toenemen.

“Nederlands Dagblad dd. 21-6-2008:

‘Alpha-cursus groeit’ AMERSFOORT - Het aantal Alpha-cursussen nam in 2007 toe met 63. Dat heeft de landelijke organisatie achter de cursus meegedeeld. In totaal deden vorig jaar 11.528 mensen de reguliere Alpha-cursus, bedoeld als een inleiding in het christelijk geloof. Jan Bakker van Stichting Alpha-cursus Nederland verklaart de groei onder meer door de eerste landelijke uitnodiging in Januari 2007. “De campagne heeft veel nieuwe deelnemers opgeleverd. Daarnaast heeft de Alpha-uitnodiging teams bemoedigd en aangevuurd.

Het Alpha-programma lijkt op een groots idee. Tenslotte, met zulke zwaargewichten die er achter staan, en een programma dat de inleiding tot het christelijke geloof vergemakkelijkt (met weekend-retraites en groepsdiscussies), moet het wel goed zijn - of niet soms? Men zal alleszins moeten toegeven dat Alpha indrukwekkend verpakt is, geschikt voor een maximumverkoop.

Populariteit is echter geen graadmeter voor waarheid. Als het anders was, zouden Sinterklaas en de Kerstman echte entiteiten zijn. Populariteit staat niet automatisch gelijk met waarheid, en evenmin kan het waarheid scheppen.

ALPHA WORTELS

De Alpha Cursus werd in Groot-Brittannië voortgebracht, in de Holy Trinity Brompton Church - een Anglicaanse kerk in Londen - door de kapelaans Nicky Gumbel en Sandy Millar. De vroegste versies gaan terug tot 1977. Gumbel begon de huidige versie te onderrichten in 1990. Hij bevestigt dat deze cursus altijd open staat voor herziening.

Auteur Dave Hunt herinnert ons eraan dat de “Holy Trinity Brompton in London ... het centrum werd van de ‘holy laughter’[1](heilig lachen) voor Engeland en Europa”.¹Deze kerk werd bekend voor de ‘knock em down’ (sla hem neer) diensten en ‘slaying’ (slaan in de geest) marathons die terug te voeren zijn tot een beweerde ‘gezalfde’ bij de voormalige Toronto Airport Vineyard Church, geleid door John Arnott. Aan deze Holy Trinity kerk zijn taxi’s voorzien voor parochianen die te “dronken in de Geest” zijn om na de dienst terug naar huis te rijden. Zulk een activiteit is een schaamteloze overtreding van de aanbiddingsregels in 1 Korinthiërs 14.

Evangelist Stephen Hill, die overzee het helse kabaal een handje helpt, aan de Brownsville Assembly of God in Pensacola, Florida, beweert dat hij zijn ‘zalving’ en ‘slaan in de Geest’-bekwaam­he­den ontvangen heeft in de Holy Trinity Brompton Kerk. Mensen geloven dat hij een kanaal is voor de “power” (kracht). Onze persoonlijke ervaring met Hill is dat je enkel neergaat als je wil neergaan.²

“De Brownsville Uitstorting” is nu een ‘traveling road show’ (reizende show) geworden met alle soorten te koop gestelde “revival”-spullen die honderdduizenden dollars per jaar opbrengen voor de “revival”-hoofdrol­spelers.³ De artikels in The Pensacola News Journal tonen aan dat Brownsville-leiders voortdurend een loopje nemen met de waarheid wanneer zij ongelooflijk grote sommen geld binnenharken, die deels in persoonlijk landgoed worden gestoken. De “kracht” van Brownsville, volgens de woorden van Rev. Ike, blijkt bij nader inzien dus “groene kracht” te zijn.

ALPHA BRITS

De 9 februari 1998 uitgave van Christianity Today geeft een vier pagina’s groot nieuwsverslag over de Alpha Cursus, getiteld: “The Alpha-Brits Are Coming” (de Alpfa-Britten komen). Het magazine verklaart het acroniem ALPHA:

“A—Anyone interested in finding out more about the Christian faith; L—Learning and Laughter; P—Pasta (eating together gives people the chance to know each other); H—Helping one another (small groups are used for discussion of issues raised during the lectures); A—Ask anything. No question is seen as too simple or too hostile”.⁴

Of in het Nederlands[2]:

Alle mensen die meer willen weten van het Christelijk geloof zijn welkom.

Leren en lachen. Je kunt leren en tegelijk een prettige tijd hebben met elkaar.

Pizza’s en Pasta. Samen eten is een vast bestanddeel van elke avond en geeft de mensen de gelegenheid elkaar te leren kennen.

Helpen van elkaar. Kleine groepen geven de ruimte om elkaar te helpen door te praten over eigen vragen.

Alles wat u maar wilde weten over het Christelijk geloof. Alpha is een plek waar geen enkele vraag als te simpel of te bedreigend wordt aanzien.

Hetzelfde artikel gaat verder met te zeggen dat niet alles goed loopt in Alpha-land:

“Een infectueus enthousiasme, een ondernemende geest en een stoutmoedig plan voor groei zijn allemaal de handelskenmerken van Alpha’s topleiders. Maar niet iedereen is gelukkig met Alpha. Sommige kerkleiders hebben de Alpha-leer te charismatisch bevonden, te ervaringsgedreven, en ze zet zich te negatief af tegen traditionele kerken. Martyn Percy, directeur van het Lincoln Theological Institute for the Study of Religion and Society aan de Universiteit van Sheffield, Engeland, heeft over Alpha gezegd dat het ‘een verpakking, eerder dan een pelgrimage’ is. In een recente studie zei hij: ‘het is een vrijmoedige maar enge expressie van Christendom, die de nadruk legt op de persoon­lijke ervaring van de Heilige Geest … De Alpha-benadering is fout gelopen door te drukken op een ervaringsgedreven benadering van evangelisme dat de intellectuele moeilijkheden uit de weg gaat”.⁵

Het is zonder twijfel zo dat het Alpha-programma, zoals vele andere rages, aanslaat door een handig commercieel beleid van David C. Cook Communications en doordat het een wereldwijd succes geniet, tenminste tot nog toe. Het hierboven aangehaalde Christianity Today artikel zegt dat alleen al in 1997 een half miljoen mensen de cursus namen.

ALPHA PARAFERNALIA

De Alpha Cursus is een reeks van video- en audiocassettes, boeken, brochures, enz. Men zou honderden dollars moeten besteden om alle parafernalia te kopen.

De Alpha Cursus en het programma worden ook gepromoot en onderschreven door blinkende persoonlijke getuigenissen, maar bij nader onderzoek bezitten ze vele zwakheden en schieten tekort onder een kritisch bijbels onderzoek. Jesaja 8:20 herinnert ons:

“Tot de wet en tot de getuigenis! zo zij niet spreken naar dit woord, het zal zijn, dat zij geen dageraad zullen hebben”.

Ook sekteleider Jim Jones kon zelfs in de finale uren van zijn regime in Guyana, schitterende getuigenissen produceren. Maar cheerleaders brengen geen waarheid.

Eén zo’n getuigenis, weergegeven in Christianity Today, is dat van Keith Prestridge, een voormalige punkrocker:

“Prestridge gaf een beschrijving van een ‘Alpha Holy Spirit weekend’, als door de ogen van een bokser: ‘Zij legden mij de handen op, en ik voelde bevrijding, weet je? Ik weet dat jullie, die de Geest gevoeld hebben, weten wat dat is. Het is zoals een stevig gevecht en dan plotseling knock out geslagen te worden”.⁶

Men zal vergeefs zoeken naar een bijbelvers dat de Heilige Geest vergelijkt met een bokser die de mensen neerslaat! Dit doet denken aan de fantasie van John Wimber, die Jezus vergelijkt met een sumoworstelaar die de mensen omver duwt.⁷ En evenmin zal er een vers gevonden worden dat zegt dat men de Heilige Geest kan “voelen”.

Hoewel de Alpha Cursus meestal gehouden wordt in de Vineyard- en charismatische kerken, gebruiken de Rooms-katholieken en Anglicanen deze ook.⁸ Leerstellige onderwerpen komen weinig aan bod of worden genegeerd, niettegenstaande 1 Timotheüs 4:13, 16.

ALPHA KRITIEK

De Britse publicatie The Christian Research Network Journal, heeft het Alpha-programma nauwgezet onderzocht, en komt met zes belangrijke kritische punten. Het zegt dat de Alpha Cursus: “zwaar is overroepen en geestelijk bedrieglijk … met zijn geheel ontoereikende zienswijze over christelijke bekering en ervaring”.⁹

Chris Hand[3] analyseerde Alpha en concludeert het volgende:

1. De God van Alpha is niet de God van de Bijbel.... Alpha presenteert niet de God die Zichzelf openbaart in de Bijbel ... De cursus blijft in gebreke om ons alles te vertellen wat wij over God horen te weten.

2. De menselijke plichten in Alpha worden niet zo ernstig gesteld als in de Bijbel. ... Alpha gebruikt geen sterke termen en laat ons eerder in het ongewisse over waar wij staan. Over zonde wordt gesproken op een wijze van ‘wij hebben een knoeiboel gemaakt van onze levens’... niettegenstaande al de gewichtigheid van de zonde staat Alpha ons nooit toe dat wij onszelf al te slecht zouden voelen. Alpha staat niet toe onszelf te zien zoals Gods ons ziet. Dat is de grote leemte.

3. De Jezus Christus van Alpha is niet de Jezus Christus van de Bijbel. ... niettegenstaande de cursus een onderdeel bezit met de titel ‘Waarom stierf Jezus?’, kan men aan het eind ervan die vraag niet beantwoorden ...

4. De liefde van God in Alpha is niet de liefde van de God van de Bijbel. ... De God van de Bijbel is liefde maar het is liefde die gezien wordt in Zijn bereidheid om zondaars te redden ... zonder de context van Gods heiligheid en absolute volmaaktheid, gaat de betekenis van liefde voor ons verloren ...

5. De Heilige Geest van Alpha is niet de Heilige Geest van de Bijbel. ... de ‘Geest’ van Alpha blijkt te werken op manieren die buiten de grenzen van de Schrift liggen. Wie het ook moge zijn waarmee de mensen worden voorgesteld tijdens een Alpha-weekend, hij is niet de Heilige Geest. Wie die mysterieuze gast ook moge zijn, hij is dezelfde gast aan huis in de extatische samenkomsten van New Age aanhangers en andere niet-christenen.

6. De bekeringen in Alpha komen niet overeen met de bekeringen in de Bijbel. ... Meer dikwijls dan weinig is het een emotionele ervaring over de liefde van God, maar zonder enig begrip van heiligheid of de behoefte om gered te worden van onze zonden … Ondanks al zijn inspanningen helpt Alpha ons niet om God te kennen. Het beschrijft voor ons niet de ware en levende God. Het stelt niet accuraat de diagnose over de toestand van de mens … het is niet in staat ons te voorzien van het ‘goede nieuws’.¹⁰

Alpha is slechts een nieuw kleedje over het oude ‘Heilige Geest tapkraan’-thema, het Toronto thema en de herhaling van Brownsville. Alpha zou ook ‘Stappen naar de waanzin’ kunnen genoemd worden of ‘God vinden met mijn gevoelens’, of ‘Laat uw dierlijke kant uit’. Het resultaat is niet anders dan dat van de oude Esalen[4]-groepen, of van een krijstherapie of de krankzinnigheid van een drugservaring.

ALPHA TEKORTKOMINGEN

Alan Howe[5] informeert ons:

“Centraal in de Alpha Cursus staat niet het christelijke Evangelie, maar het zogenaamde ‘Holy Spirit Weekend’, dat in feite een weinig vermomde initiatie is tot de ‘Toronto Blessing’ ervaring. Nicky Gumbel, die hulppredikant is aan de Holy Trinity Brompton, heeft de ‘zegen’ ontvangen van Eleanor Mumford van de South-West London Vineyard, na haar terugkeer uit Toronto in mei 1994. Na dit gebeuren kwam het model van de Torontoleer, over het ontvangen van de Heilige Geest, op het voorplan. Een onbekend evangelisch hulpstuk werd dus een syncretistische[6]mengeling van orthodoxie en ketterij”.¹¹

ALPHA POESPAS

Als men de woorden van Nicky Gumbel van nabij beschouwt, zoals geciteerd door het CRN Journal, dan krijgt men de ware richting te zien die de Alpha Cursus uitgaat. Gumbel tracht schaamteloos de mensen te bewegen tot esoterische ervaringen, gewijzigde staten van bewustzijn, zelfhypnose en dwaas emotionalisme, en dan zegt hij zijn volgelingen dat dit alles uit God is. Gumbel gebruikt “Gods woorden” om de mensen tot het ultieme te bewegen, maar het is hysterie, verlies van zelfbeheersing en verstandsverlies.

Gumbel zegt dat het doel van de ‘Heilige Geest weekends’ de verwachting is van allerlei soorten vreemde manifestaties en lichamelijke beroeringen. Beschouw zijn commentaren:

“Soms, wanneer mensen vervuld zijn, schudden zij als een blad in de wind. Anderen gaan diep ademen, als een haast fysisch ademen in de Geest … Soms vergezelt een fysische hitte de vervulling van de Geest en mensen ervaren dit in hun handen, of op andere plaatsen van hun lichamen. Eén persoon beschreef een gevoel van ‘overal te gloeien’. Een ander zei dat zij een ‘vloeibare hitte’ voelde…”.¹²

Dit kan zeker niet ver verwijderd zijn van het Mormoonse “burning in the bosom” (brandend in de boezem), waar de waarheid wordt opgeofferd aan het gevoel, en men niet langer door geloof wandelt maar door prikkelingen, sensaties en subjectieve, feilbare indrukken.

Iemand zou Gumbel erop attent moeten maken dat je dezelfde resultaten kunt verkrijgen door het praktiseren van het heidense Kundalini-yoga. Edward Andrews, die de emotionele excessen documenteert over de ketterse Shakers, geeft verslag van fenomenen die parallel gaan met Gumbels excessen.

Te suggereren dat de aard van de manifestaties, aangemoedigd in Alpha, kunnen samengaan met Christendom, is absurd. Ze zijn meer het product van zelfhypnose, suggestie en gewijzigde staten van bewustzijn of het demonische en occulte.

De Alpha Cursus kan dan wel een groot succes zijn in een maatschappij die gedreven wordt door een nood aan nieuwe ervaringen, nieuwe hoogten en een emotionalisme zonder zelfbeheersing, maar wanneer dit in het zuivere licht van de Schrift wordt gehouden, betekent het een enorme mislukking. Het maakt niet uit wie het publiceert of onderschrijft, de finale vraag is: Is dit alles in overeenstemming met het Woord Gods?

In zijn interview met Christianity Today, gaf Gumbel te kennen dat de Alpha Cursus evolueert. Wat Alpha vandaag is, is het misschien morgen niet meer. Kan het nog erger worden? Gumbel zei: “We hebben alles nog niet perfect. Alpha is levend. Het staat niet stil”.¹³

ALPHA BRON

Deze schrijver[7] heeft Gumbels boek Questions of Life gelezen, en dat is de basistekst voor het Alpha onderwijs. Het 263 pagina’s vullende boek steunt zowel op mainstream evangelische schrijvers als op de dwalende John Wimber. Alhoewel grotendeels instemmend met het CRN Journal artikel, kan deze schrijver⁷de dingen benadrukt hebben vanuit een enigszins ander perspectief en heeft hij zich daardoor minder zorgen gemaakt over sommige punten.

CRN zei “De God van Alpha is niet de God van de Bijbel”. Het is waar dat Questions of Life geen echte doctrine presenteert over God, en evenmin zoekt het te leren over Zijn persoon, karakter of kenmerken. Alpha-leiders zullen misschien antwoorden dat hun inleiding tot het christelijk geloof beperkt van aard is, of beperkt tot een bepaald thema. Namelijk, dat het hoofdzakelijk gaat om Jezus, redding en het praktische christelijke leven, en dat het geen systematische theologie geeft of alle doctrines van de Schrift zoals andere boeken doen.

Maar te falen in zelfs de basiskennis over de persoon van God (in evangelisatie) kan een persoon laten zitten met allerlei vormen van mentale afgoderij of een New Age mentaliteit, waardoor er een verkeerd fundament wordt gelegd voor een veronderstelde bekering. Alpha gaat om de persoon van God heen. Evangelisatie zonder een deugdelijk begrip over God is verdacht en gebrekkig. Hierin is CRN absoluut juist.

Ten tweede, de menselijke plichten worden in Alpha niet zo serieus genomen als in de Bijbel. In alle eerlijkheid: Gumbel spreekt wel van de “pollutie van de zonde” als “de kracht van de zonde” en “de straf op de zonde”.¹⁴ Hij weidt uit over Romeinen 3:23.¹⁵ Hij spreekt over het kwaad dat uit het menselijk hart komt en onze schuld door het breken van Gods wetten.¹⁶Gumbels nadruk op de consequenties van zonde, die hij vroeg in het boek bespreekt, betrekt de lezer bij de identificatie ermee. Hij mist dus niet helemaal, maar wel op andere punten.

Het volgende is de kritiek dat de “Jezus van Alpha niet de Jezus Christus van de Bijbel is”. In zijn hoofdstuk “Wie is Jezus?”, betrekt hij rechtstreeks materiaal van Josh McDowell, C.S. Lewis en F.F. Bruce. Gumbel doet een vrij goed werk over de godheid van Christus, de vervulde profetieën en de opstanding van de Redder. Maar de kritiek dat de “Jezus van Alpha niet de Jezus Christus van de Bijbel is” zou kunnen teruggebracht worden tot het benadrukken van Gods liefde los van het evenwicht van al Gods kenmerken. Men blijft zitten met gebrekkige zienswijzen over God. Liefde zonder heiligheid en gerechtigheid is helemaal geen liefde.

Over de vaststelling dat “de Heilige Geest van Alpha niet de Heilige Geest van de Bijbel is” wijdt Gumbel 13 pagina’s aan een vrij mainstream-antwoord op “Wie is de Heilige Geest?”¹⁷ De Heilige Geest, in Questions of Life, wordt voorgesteld in orthodoxe termen en in leerboekstijl. Het grote probleem duikt echter op in de volgende pagina’s die spreken over het onderwerp: How does the Holy Spirit act and what does He do to believers? (Hoe handelt de Heilige Geest en wat doet Hij voor gelovigen?).

Hier zwerft Gumbel weg van het bijbelse pad en gaat in de schemerzone van speculatie en emotionalisme. De Heilige Geest van Alpha is niet de Trooster die ons bijstaat in de ontwikkeling van de vrucht van de Geest en het praktische christelijke leven, maar is een grillig wezen die ons aanzet tot het doen van allerlei krankzinnige dingen. Zijn themazang zou best kunnen zijn: “Shake, Rattle & Roll”. Als men kan spreken van Gumbels ketterijen over heiliging, dan is het hier wel. Als er bekeerlingen zijn, dan verkeren zij nu in de rozen en struiken van de pure speculatie, menselijke verbeelding en emotionele excessen.

De ‘gelovige’ wordt overstroomd met een leer van tongenspreken en brandende lichaamsdelen.¹⁸ Van de mensen wordt gevraagd en verwacht dat ze de woorden en kennis van wijlen John Wimber zouden geloven.¹⁹ Het oude partijprogramma over genezing wordt volledig uit de registers gehaald.²⁰ We worden onderricht om leiding te zoeken in visoenen, stemmen en dromen.²¹ De geboortekamer van het geloof verandert in een schemerzone en een doolhof voor de nieuwe bekeerlingen.

Dit is de typische charismatische lading, zonder de hint van Gumbel dat sommige dingen in de Bijbel historisch en beschrijvend kunnen zijn, maar niet noodzakelijk voorschrijvend. Niemand heeft tegenwoordig zoiets kunnen doen als het splijten van de Rode Zee (of welke zee ook), manna uit de hemel, opwekking van doden of wonderbaarlijke bevrijdingen uit de gevangenis, maar wel sensationalisme dat de mens emotioneel produceert en in uitzinnige toestanden brengt. Gumbels speculatie over hoe de Heilige Geest werkt, bewerkt een verkeerde voorstelling van de Heilige Geest en Zijn werk vandaag. Er wordt veel aandacht besteed aan sensatie en weinig aan de vrucht van de Geest. Met deze kritiek zit CRN helemaal juist.

Tenslotte, CRN merkt op dat de “bekeringen in Alpha niet overeenkomen met de bekeringen in de Bijbel”. De tijd zal ons dit vertellen. Maar bekeringen die gebouwd zijn op een fout fundament, en foute informatie over God, hebben geen toekomst. Bekeerlingen (als ze er zijn) die geleid worden in het drijfzand van de emoties, veranderde staten van bewustzijn, wilde emotionele weekends, en dromen en visioenen, hebben geen echte toekomst en zullen verwateren. De bekeringsverhalen die CRN detailleert zijn twijfelachtig en gelijken meer op occulte dan christelijke ervaringen. Men kan alleen maar treuren over deze ‘bekeerlingen’. Enkel God weet of zij echt wedergeboren zijn en niet ‘doodgeboren''.

ALPHA KONINKRIJK

Een belangrijk thema dat CRN niet heeft aangeroerd is Gumbels leer van de ‘Koninkrijk Nu’-theo­logie. Deze ‘Koninkrijk Nu’-theologie (ook soms dominionisme of triomfalisme genoemd) is de leer dat wij nu reeds alle of de meeste van de fysische en gezondheidsvoordelen kunnen verkrijgen (met genoeg geloof) die beloofd worden voor Christus’ ultieme en volmaakte Koninkrijk. Met andere woorden: wij kunnen hier en nu reeds aanspraak maken op de meeste zegeningen van dat Koninkrijk.

De illusie dat wij vandaag reeds de fysische aspecten kunnen verkrijgen van Gods volmaakte toekomstige Koninkrijk, wordt op deze manier door Gumbel uitgedrukt: “Het Koninkrijk is zowel ‘nu’ als ‘nog niet’”.²² Gumbel zegt ook dat het toekomstige tijdperk principieel gerealiseerd kan worden in het huidige tijdperk. Hij gaat dan verder met te bekrachtigen:

“Wij leven tussen de tijden in, waarbij de toekomstige eeuw is doorgebroken in de geschiedenis. De oude eeuw gaat verder, maar de krachten van het nieuwe tijdperk zijn uitgebarsten in deze eeuw. … Genezing is een van de tekenen van het Koninkrijk dat geïnstalleerd werd door Jezus Christus en dat voortduurt tot op deze dag. Vandaar dat wij moeten verwachten dat God vandaag doorgaat met miraculeus te genezen als deel uitmakend van Zijn Koninkrijksactiviteiten”.²³

Gumbel baseert zijn ‘Koninkrijk Nu’-theo­logie op zijn foute interpretatie van twee Schriftplaatsen. Ten eerste citeert hij Markus 16:15-20. Hij gaat die verzen niet na in hun werkelijke context, maar meent dat hij als het ware gif kan drinken en giftige slangen opnemen. Waarom doet hij dat dan ook niet?!

In zijn verdere pogingen om zijn ‘Koninkrijk Nu’-ideeën te rechtvaardigen, citeert Gumbel Johannes 14:12: “Die in Mij gelooft, de werken, die Ik doe, zal hij ook doen, en zal meerder doen, dan deze”. Als Gumbels kijk juist is, dan zou hij een voorbeeld moeten zijn in het op water wandelen, voedsel vermenigvuldigen, doden opwekken, het lichaam transfigureren, water in wijn veranderen, massa’s ongeneeslijke ziekten genezen, stormen beheersen en belastingsgeld uit een vis halen. Hoe zou hij anders grotere werken doen dan Jezus? Het is zeker dat Gumbel geen voorbeeld is voor zijn eigen leer. Voor elkaar krijgen dat iemand neervalt en zegt dat zijn hoofdpijn weg is, of dat hij een warm gevoel heeft aan zijn elleboog, is een kosmische illusie en een schertsvertoning vergeleken met de bediening en kracht van Jezus Christus.

Gumbel zou eerlijk moeten zijn en erop wijzen dat vele bekwame uitleggers zeggen dat de grotere werken te maken hebben met de meer intensieve resultaten van de bekering van zondaars. Het woord “groter” (“meerder”, SV) wordt niet gebruikt om de uitoefening van kracht uit te drukken maar eerder de omvangrijke effecten van de Evangelieprediking. De bediening van Christus, tijdens Zijn leven (hoe miraculeus dat ook was), eindigde met slechts enkelen aan het kruis. Zijn bediening ná de opstanding, via de apostelen en de Kerk, heeft echter ontelbare miljoenen de verlossing geschonken.

Alexander Maclaren merkt op:

“… de vergelijking is getrokken tussen de beperkte ruimte en kleine resultaten van Christus’ werk op aarde, en de wereldwijde koers en majestueuze grootte van de resultaten in de toepassing van dat werk in het getuigenis van Zijn dienaren. De wijd en zijd verbreide en completere geestelijke resultaten, bereikt door de bediening van Jezus’ dienaren, is het vergelijkingspunt hier. En ik moet er u enkel aan herinneren dat de armste christen, die naar een verwante ziel kan gaan, en door woord of daad die ziel naar Christus kan drijven die voor zijn zonden stierf en opstond, die een groter werk doet dan mogelijk was in de tijd dat de Meester hier op aarde rondging”.²⁸

Evenzo wijst bijbelleraar Oliver B. Greene erop:

“ Specialisten Grieks zeggen ons dat deze frase in het Grieks leest als: ‘en grotere dan deze zal hij doen’. Bemerk dat het woord ‘werken’ hier niet voorkomt; daarom is het redelijk te denken dat Jezus hier niet refereert naar fysieke mirakels maar eerder naar iets anders, iets dat groter in omvang zou zijn dan het doen opstaan van een dood persoon of het genezen van een ziek lichaam. De apostelen zouden iets groters doen dan de mirakels die Jezus had gedaan, en ik twijfel er niet aan dat Hij sprak over de prediking van het Evangelie. De prediking van het Evangelie van een opgestane Christus, het afkondigen van Gods genade aan elk schepsel, zielen de weg wijzen van de duisternis naar het licht, teweegbrengen dat ongelovigen geboren worden in de Geest, is een veel groter mirakel dan het genezen van een melaatse of het herstellen van een verminkte arm”.²⁹

Dr. Harry Ironside wijst er verder op:

“Wanneer u zich realiseert dat toen Jezus de scène verliet, en Hij het Evangelie toevertrouwde aan een kleine groep van elf mensen, met de bedoeling dat zij het zouden uitdragen tot de einden der aarde, dat in die tijd de hele wereld, met uitzondering van enkelen in Israël, verloren was in de duisternis van het heidendom. Maar binnen driehonderd jaar Christendom werden haast alle tempels van het heidense Romeinse Rijk gesloten, en waren er miljoenen bekeerlingen. Dit waren de grotere werken, en verder doorheen de eeuwen gaat Hij nog steeds door met Zijn bediening”.³⁰

Charles Ryrie geeft commentaar op Johannes 14:12:

“Groter in omvang (door de wereldwijde prediking van het Evangelie) en het effect (de geestelijke verlossing en plaatsing van een menigte mensen in het lichaam van Christus, sinds de dag van Pinksteren)”.

Is in zekere zin het Koninkrijk er “nu” al? Zeker, het Koninkrijk werd belichaamd in Christus. Er was een gedeeltelijk “nu” aspect toen de Koning op aarde was en de zieken genas en de demonen beval, en daarmee gaf Hij ons een glimp van het volmaakte Koninkrijk. Sinds Zijn hemelvaart breidt onze Heer, door de Heilige Geest, de geestelijke zegeningen uit door vergeving, verlossing en redding. Hij zei Zelf: “Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld” (Johannes 18:36). Het volmaakte en volle Koninkrijk moet nog komen.

Zelfs een zondagsschoolkind zou kunnen weten dat de aarde niet de hemel is, en dat wij bidden voor het Koninkrijk dat nog moet komen. Dat finale en volmaakte Koninkrijk zal komen wanneer de Koning wederkeert (Mattheüs 26:29).

Onze fysische verderfelijkheid kijkt reikhalzend uit naar de dag dat het verderfelijke zal veranderend worden in volmaaktheid (1 Korinthiërs 15). Wij wachten op “de verlossing van ons lichaam” (Romeinen 8:23).

George Eldon Ladd beschrijft de grote verschillen tussen geestelijke zegeningen (en de voordelen van het Koninkrijk vandaag) en het volmaakte Koninkrijk met al zijn fysische zegeningen, op deze manier:

“De aanwezigheid van de Messiaanse behoudenis wordt ook gezien in Jezus’ mirakels van genezingen waarvoor het Griekse woord voor ‘behouden’ wordt gebruikt. De aanwezigheid van het Koninkrijk Gods in Jezus betekende bevrijding van bloedvloeiing (Markus 5:34), blindheid (Markus 10:52), demonische bezetenheid (Lukas 8:36) en zelfs de dood (Markus 5:23). Jezus beweerde dat deze bevrijdingen bewijzen waren van de aanwezigheid van het Messiaanse heil (Mattheüs 11:4-5). Zij vormden een onderpand van het eschatologische Koninkrijk dat uiteindelijk de onsterfelijkheid van het lichaam betekent. Het Koninkrijk Gods betreft niet enkel de menselijke zielen maar de redding van de gehele mens”.³³

Ladd zegt verder:

“De beperking van deze fysieke bevrijdingen illustreert de natuur van het huidige Koninkrijk in contrast tot zijn toekomstige manifestatie. In het eschatologische Koninkrijk zullen ‘die waardig zullen geacht zijn die eeuw te verwerven’ (Lukas 20:35) gered worden van ziekten en dood, in het onsterfelijke leven van de opstanding. In de huidige werking van het Koninkrijk [Christus’ aardse bediening] bereikt deze reddende kracht slechts weinigen. Niet alle zieken en kreupelen werden genezen, en evenmin werden alle doden opgewekt. Er staan in de Evangeliën slechts drie voorbeelden vermeld van levensherstel. De mensen moesten in direct contact komen met Jezus of Zijn discipelen om genezen te worden (Markus 6:56). De reddende kracht van het Koninkrijk was nog niet universeel operatief”.³⁴

ALF - ALPHA

De gebreken van Alpha doen alle verdiensten teniet. Om de gebreken te onthouden kan het acrostische ALF gebruikt worden:

Advocating Kingdom Now theories.
Locked into fickle emotions.
Faulty biblical understanding.

Of, in een poging ALF te vernederlandsen:

Advocaat van Koninkrijk-Nu theorieën
Labiele emotionaliteit
Foutief bijbels begrip

Gumbel bezit wel enige waarheid, maar meer dwaling. De Alpha Cursus is een goed verpakte maaltijd met een dosis E-coli-bacteriën Zij die dat niet onderscheiden verkeren in gevaar. De naïevelingen kunnen “de vinger vasthouden van een klein idee en de vuist vergeten van de valsheden die binnengesmokkeld worden tijdens het proces”.³⁵

Het idee van fatale aangetrokkenheid lijkt iets wonderlijks te zijn, maar ze draait uiteindelijk uit op de vernietiging van een mens. De Alpha Cursus past erg goed in deze beschrijving omdat ze beweert mensen op het bijbelse terrein te brengen, maar hen in werkelijkheid binnenwaarts leidt, naar hun emoties en ervaringen. Alpha brengt hen in een omleiding van wisselende emotionaliteit, vleselijke gevoelens en ik-centraliteit - weg van de ware Liefhebber van hun zielen. Het is andermaal een gril die de mensen verbijstert, verwart, en ze op termijn erge dingen aandoet. Deze zogenaamde ‘Heilige Geest weekends’ zijn niet te vergelijken met een gezonde, evenwichtige dagelijkse wandel met Jezus Christus, door de Schrift.

Als pastor gaat er haast geen week voorbij dat er niet iemand mij aan de telefoon een nieuw programma wil verkopen, of een nieuwe video, of een nieuw leerplan dat zal “maken” dat mijn kerk in alle noden voorzien wordt. Het is mijn overtuiging dat de Schrift alles is wat ik nodig heb om mijn kerk te maken zoals ze hoort te zijn. Het probleem is dat zovele mensen opzij getrokken en omgeleid worden, en bezig gehouden worden met allerlei nieuwe rages en grillen die hen onder de neus geduwd worden. Wij moeten gewoon nee zeggen tegen deze vloed van nieuwe programma’s, en zogenaamde opwekkingsparafernalia, de commercialisering en prostitutie van het Christendom, en ook tegen de venters, en laten we dagelijks neerzitten bij de Schrift en laat Gods Woord ons leiden (2 Timotheüs 3:15-17). Wij moeten ons afkeren van de afleidingen en fatale attracties, en naar onze lokale kerken gaan en daar onze geestelijke gaven gebruiken voor de bediening.

Eindnoten:

1. Dave Hunt, Occult Invasion. Eugene, Ore.: Harvest House Publishers, 1997, pg. 521.
2. See further, The Quarterly Journal, April-June 1997, “The Murky River of Brownsville” and January-March 1998, “The Raging River of Brownsville.”
3. See further, The Pensacola News Journal’s series of feature articles from November 16-20, 1997. Also subsequent articles by the newspaper on March 5, 1998, April 5, 1998 and June 21-24, 1998. Also see the editorial “The Green River of Brownsville — Lifestyles of the Rich and Not-so Famous” in this issue of the Journal.
4. Christianity Today, Feb. 9, 1998, pg. 37.
5. Ibid., pp. 37, 39.
6. Ibid., pg. 38.
7. See further, Hank Hanegraaff, Counterfeit Revival. Dallas: Word Publishers, 1997, pg. 191.
8. Christianity Today, op. cit., Feb. 9, 1998, pg. 38.
9. The Christian Research Network Journal, Spring 1998, pg. 22.
10. Ibid., pp. 20-21.
11. Ibid., pg. 12.
12. Ibid., pg. 21.
13. Christianity Today, op. cit., Feb. 9, 1998, pg. 39.
14. Nicky Gumbel, Questions of Life. Colorado Springs, Colo.: David C. Cook Communications, 1996, pp. 44-47.
15. Ibid., pg. 44.
16. Ibid., pp. 44-45.
17. Ibid., pp. 119-131.
18. Ibid., pg. 152.
19. Ibid., pp. 199-200.
20. Ibid., pp. 199-215.
21. Ibid., pp. 103-118.
22. Ibid., pg. 44.
23. Ibid., pp. 204, 206.
28. Alexander Maclaren, Expositions of Holy Scripture - St. John. Grand Rapids, Mich.: Baker Book House, 1984, pg. 307.
29. Oliver B. Greene, The Gospel According To John. Greenville, S.C.: The Gospel Hour, Inc., Vol. 2, 1973, pp. 369-370.
30. Harry Ironside, Addresses on The Gospel of John. Neptune, N.J.: Loizeaux Brothers, 1984, pg. 619.
31. The Ryrie Study Bible, New Testament, pg. 191.
33. George Eldon Ladd, Jesus And The Kingdom. Waco, Texas: Word Books, 1964, pg. 207, emphasis added.
34. Ibid., emphasis added. For a fuller treatment of Kingdom Now theology, the people who advocate it, and the nuances of difference between them, see: Michael G. Moriarty, The New Charismatics. Grand Rapids, Mich.: Zondervan Publishing House, 1992; H. Wayne House and Thomas Ice, Dominion Theology: Blessing or Curse? Portland, Ore.: Multnomah Press, 1988; and Bruce Barron, Heaven on Earth? Grand Rapids, Mich.: Zondervan Publishing House, 1992.
35. Quote from Ravi Zacharias, Deliver Us From Evil, tape #2, Word Video Resources,